In eerste instantie lijkt dat toch heeeerlijk! Zo plotseling, niet meer depressief. Niet eens meer kunnen voorstellen hoe het voelde om in dat zware gat te zitten. Dat alles weer lekker snel gaat. Je niet meer hoeft te vechten tegen die negatieve gedachtes, want die zijn er niet meer. Ik ga het maken, ik ben helemaal te gek, ik kan dit allemaal makkelijk aan!

Manisch zijn is het tegenovergestelde van depressief zijn. Daarom werd de bipolaire stoornis vroeger ook wel manisch depressief genoemd. Het kan echt tijden rustig zijn, met minder erge wisselingen, minder heftige uitschieters of zelfs periodes van helemaal normaal voelen. En dan opeens komt er een periode van zware depressie. Het is vreselijk donker allemaal, treurig, zonder reden, alleen, traag en angstig.

Helaas heb ik deze periode toch na lange tijd weer heel heftig gehad. Ik snapte er niks van waarom dit nu weer gebeurde, ik was toch al langere tijd niet meer zo depressief? Ik had me echt al tijden niet meer zo gevoeld, misschien wel langer dan een jaar. Maar hoe zwaar en diep het ook was, toch kwam er na ongeveer een maand al geleidelijk een einde aan. Ik kon opeens weer helder zien, alsof de mist was opgetrokken om me heen (maar dan letterlijk).

Alleen het duurde nog geen week of ik sloeg volledig de andere kant op. Ik werd druk, wilde alleen maar werken en 60 dingen tegelijk doen. Waarschijnlijk omdat ik nu al een tijdje in therapie zit merkte ik het veel bewuster op, mijn gedachtes voelde zo goed aan dat er iets veranderde in mij. Alsof ik weer werd overgenomen door de andere Vera wie er ook nog was. “Hallo, ik ben er weer, lang niet gezien”.

Jullie zullen waarschijnlijk denken, wat fijn voor je Vera, energie en weer kunnen werken. Of misschien denken jullie nu wat een gek wijf, ook prima ; ) Maar geloof me dat dit net zo erg is als een zware depressie. Het belemmerd net zo goed je dagelijkse dingen als in een depressieve periode. Ik kan in zo’n manische periode op sommige momenten niet meer normaal communiceren, omdat luisteren dan niet meer gaat. Ik hoor dan alleen nog maar mijn eigen gedachten en wil die zo snel mogelijk uitspreken, omdat ik het anders misschien weer kwijt ben, niet omdat ik je niet moet hoor ; ) Ik kan niet meer stoppen met werken en heb 100en ideeën in me hoofd die ik wil uitvoeren, zo snel mogelijk. Hier stop ik dan veel tijd in, terwijl ik er waarschijnlijk volgende week zelf niet eens meer iets voor voel om het uit te voeren of simpelweg de puf er niet meer voor heb dan. Ik vergeet soms te eten, te gaan slapen, gewoon omdat ik te druk ben met andere dingen of iets MOET afmaken. Ik voel gewoon geen moeheid. Het lijkt echt net alsof ik drugs heb gebruikt om zo’n moment. Zo voel ik me, zo gedraag ik me. Echt heel debiel gewoon eigenlijk haha!

Zo erg had ik het lang niet meer gehad. Ik schok er zelf van en niet alleen ik, ook mijn omgeving. Op momenten dat ik weer even helder kon denken, maakte dat plaats voor schaamte en schaamte maakt weer plaats voor verdriet dat ik zo ben en angst dat iemand mij nu niet meer aardig vind of bij me weg gaat. Dan komt me borderlinetje weer even om de hoek kijken. Rot toch eens een eind op joh!

Ik ben me daarnaast ook nog eens zeer bewust dat iedereen drukkere en sombere momenten heeft. Angst kan voelen, verdrietig kan zijn, enzovoort. Maar ik weet ook zeker dat niet iedereen het zo extreem voelt, ervaart of analyseert als wat ik doe. Ik geloof wel dat er ook veel mensen zijn wie ook ‘trekken’ hebben van borderline of gevoelig zijn voor depressies bijvoorbeeld. En ik weet ook dat ik niet alleen ben, dat er meerdere mensen zijn wie dit hebben, bipolaire zijn en/of borderline hebben, in meerdere of mindere mate.

Toch weet ik dat er maar weinig mensen zijn wie er zo open over praten zoals ik dat nu doe. Het gekke is dat ik mij hiervoor op deze manier dus helemaal niet schaam. Het voelt goed om het op te schrijven en nog veel beter om te weten dat er vast iemand is wie ik hiermee inspireer om ook open te zijn over zijn of haar psychische problemen, bijv. in de familie, op werk of misschien ook wel online. Al is het één iemand, dan ben ik al blij!

%d bloggers liken dit: