Yessss, het CrossFit Open seizoen 2020 is gestart! Ik vind The CrossFit Open te gek en dit wordt mijn 6de jaar #InTheOpen, wat gaat de tijd toch snel.. Leuk om even een terugblikje te nemen, hoe mijn scores waren, wat ik er uberhaupt allemaal nog van herrinner en waarom ik The Open zo leuk vind en wat mijn moeilijke momenten waren.

The Open 2015

The Open 2015 Vera Potharst

Mijn allereerste Open. Ik deed toen iets meer dan een jaar CrossFit. Alles Scaled gedaan, puur omdat ik alle voorgeschreven gewichten bij lange na niet kon liften. Ik trainde toen nog bij CrossFit Haarlem waar ik in 2013 begonnen ben met CrossFit. Ik moet zeggen dat ik van deze Open en de workout niet mega veel kan herrinneren, maar de workout die ik niet vergeten ben is 15.5. For time: 27-21-15-9 of Row (calories) and Thrusters. Ook al deed ik die Scaled met 20kg, die workout was echt een hel. Volgens mij moest ik bijna kotsen en werd ik zo boos op iedereen om mij heen die zat te schreeuwen dat ik door moest gaan.. Toch ben ik mega trots op mijzelf dat ik toen al mee deed en gewoon alles heb gescaled. Hier begon mijn jaarlijks meetmoment en leek het mij fucking gaaf om elk jaar de progressie te zien die ik zou gaan maken.

The Open 2016

The Open 2016 Vera Potharst

Derde jaar CrossFit. Dit was wel echt een mega vette Open. Voor het eerst alles RX en daardoor super uitdagend. Veel teleurstelling ook dit jaar, omdat ik alles wel kon maar nog niet zo goed om echt te vlammen voor mijn gevoel. Wel hele gave workouts dit jaar. 16.1 met de Overhead walking lunges en wat was ik blij om 3 bar muscle ups te kunnen in 16.3. Maar dus ook één van mijn ergste teleurstellingen bij 16.4. AMRAP 13 of: 55 Deadlifts @70kg, 55 Wallballs, 55 Cal row, 55 Handstand pushups. Ik was zo blij om handstand pushups te zien, die waren vanaf het begin af aan al mijn ding. Maar ik moest daar voor eerst nog 3 van mijn ergste movements voltooien en door de Cap van 13 minuten bleef ik steken op de roeier, 9 calorieen.. Hoe kon ik zo dom zijn om uberhaupt te denken dat ik bij die handstand pushups zou komen. Wat was ik teleurgesteld zeg. Ik weet nog dat ik deze workout 2 dagen later bij CrossFit 2102 ging redo-en en dat de spierpijn in mijn rug van de Deadlifts zo erg was dat ik stopte tijdens de Deadlifts en mij erbij neer moest leggen. Maar he, 119de van Nederland. Ik was flink wat plekjes gestegen en had voor het jaar daarna uiteraard 1 doel.. Binnen de 100 eindigen!

The Open 2017

The Open 2017 Vera Potharst

Mijn eerste Open volledig bij CrossFit 2102. Mijn 4de jaar CrossFit en 2de keer alles RX. Ik had 1 doel, binnen de 100 eindigen van Nederland. Maar helaas, dit lukte niet. Voornamelijk door mijn allerslechtste score ooit op, ja wel, de redo van 16.4.. Mijn hel workout van vorig jaar! Nee, nee, nee, waarom, waarom, ik werd gek. Mentaal kon ik het niet aan. Ik wist dat die eerste drie movements nog steeds mijn weaknesses waren én ik was vooral boos op mijzelf. Waarom had ik deze workout niet nog een keer gedaan en waarom had ik niet meer wallballs, deadlifts en roeien getraind. Fuck, fuck, fuck. Tijdens de workout storte ik mentaal in. Toen ik bij de deadlifts al merkte dat ik er mega lang over deed, bij de wallballs rekende dat ik het nooit zou gaan halen, brak ik op de roeier.. Weeeeer niet bij de handstand pushups! 30 Cal row dit jaar, 27 Cal row meer dan vorig jaar.. Janken, janken, janken. Dit vond ik wel echt moeilijk om te slikken. En helemaal toen ik dus 150ste werd van NL en dus niet mijn doel van binnen de 100 had gehaald, maar 31 plaatsen lager. Ik moest accepteren dat ik nog niet was waar ik wilde zijn en vooral dat de competitie in Nederland gewoon fucking goed was.

ps. 15.4/16.4 redo op 18 januari 2018, eindelijk bij de handstand pushups en wel 25 reps, dus een 50 reps PR!

The Open 2018

The Open 2018 Vera Potharst

Maar toen kwam 2018. Ik had mega hard getraind. Veel en hard en falen wilde ik niet meer. Ik moest en zou binnen de 100 eindigen van Nederland. Uiteraard is geluk hebben met een aantal workout wel fijn. Dit jaar werd ik totaal boven mijn verwachtingen 59ste van Nederland, met een beste score op 18.4 door de double unders die ik allemaal unbroken sprong en de ring muscle ups wat niet mijn beste gymnastics movement is maar blijkbaar op dat moment toch beter dan veel van de rest van de dames in Nederland. Ik werd met 18.4 31ste van Nederland en hier was ik mega trots op. 18.4 twee keer gedaan omdat ik mega graag bij de bar muscle ups wilde komen, maar helaas, ook bij mijn redo lukte dat net niet (moest nog 8 double unders van de 100 om bij de bar muscle ups te komen). Trouwens vergeet ik ook nooit dat de spierpijn in mijn kuiten bizar was van deze workout haha.

The Open 2019

The Open 2019 Vera Potharst

En toen ik dacht dat het niet meer beter kon worden na mijn 59ste plek in 2018, gebeurde 2019. Ik dacht oprecht, gewoon lekker The Open te doen en hopelijk binnen de 75 eindigen. Ik had totaal geen ilusies om nog hoger te kunnen komen dan 59ste. Ik voelde mijzelf ook helemaal niet fitter dan het jaar ervoor en ik wist hoe fit alle meiden in Nederland waren. Helemaal niet toen 19.1 kwam en ik bij mijn eerste poging niet eens mijn 6de ronde af kreeg. Volgens mij was ik ergens in de 500 geeindigd als ik die workout niet had over gedaan. Maar ik deed hem nog een keer, met keihard geschreeuw van mij buddy Arjen van der Veen. Als hij niet zo geschreeuwd had was het nooit beter gegaan. Ik ging harder dan mijn eerste poging en kwam in de 7de ronde. Nog steeds een slechte start van The Open met plek 251 bij 19.1. Maar goed, ik was positief en dacht letterlijk ‘the only way is up now’. En ik had geluk. Ik dankte Dave Castro echt. Strict handstand pushups in een Open workout, yes yes yes. Hier kan ik op scoren. Helaas lukte het in mijn redo ook net niet om bij de handstand walk te komen, die ik wel echt heel graag had willen doen. Maar met mijn score 10de van Nederland was ik mega trots op mijzelf. Zo’n prestatie had ik nooit verwacht en nooit durven dromen. Voor de rest had ik gewoon echt wel massel met de workouts. 19.2 was moeilijk vanwege de zware cleans, maar de double unders en toes to bar hebben mij daar gered om toch 50ste te eindigen. En 19.4 en 19.5 waren ook echt vet. Vooral bij 19.5 hadden de chest to bar pullups mij gered, omdat ik heel slecht ben in Thrusters maar heel goed in chest to bar pullups. Dat ik dus dit jaar 42ste zou eindigen had ik echt nooit gedacht. Ik was M E G A blij.

The Open 2020

Nu, na zo’n goede Open in 2019 en gewoon zeker te weten dat ik op dit moment niet fitter ben dan begin dit jaar. Gewoon omdat ik niet mega veel getraind heb. Ik vooral heb getraind voor de FUN. Ik merkte dat ik de fun factor een beetje kwijt was geraakt. Dit betekende dus ook dat ik minder uren aan het trainen was, ik heb vooral lesjes gedaan (mijn eigen programmering die ik maak voor CrossFit 2102). Ik heb veel lol hieruit gehaald en tijd voor andere dingen, vooral het werken aan mijn eigen mindset. Ik ben het afgelopen jaar flink wat afgevallen door het stoppen met de pil, gezond eten en misschien ook minder trainen. Ik weeg nu 50kg ipv 55/57kg voorheen. Alles met gewichten was al niet mijn ding en nu nog minder ben ik bang haha. Maar daarentegen heb ik nu ECHT eens het gevoel dat ik gewoon ‘lekker’ The Open ga doen. Geen hoge verwachtingen van mijzelf. Lol hebben en hoogstwaarschijnlijk lager score dan vorig jaar. Fuck it! Ik ben trots op mijzelf met alles wat ik WEL heb behaald al en vooral ontzettend blij en dankbaar dat ik kan doen wat ik nu doe. Lekker CrossFitten en coachen, mijn twee grootste passies. The Open doen met de mensen wie ik dagelijks zie, de sfeer en de gezelligheid staan boven alles. Let’s do this!

Lees hier mijn blog met vijf redenen waarom jij mee moet doen met The Open
Lees hier een uitgebreid verslag over hoe The Open 2018 ging

Sta jij al ingeschreven? Doe het snel op open.crossfit.com

Liefs,
Vera Potharst
Volg mij ook via Instagram & Facebook

%d bloggers liken dit: